Not seeing a Scroll to Top Button? Go to our FAQ page for more info. Kalendarz - Marzec
Parfia Rzymskokatolicka w Pustkowie Osiedlu
Miesiące 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Miesiąc poprzedniMiesiąc bieżącyMiesiąc następny   
INTENCJE - Marzec 2018  
 RYCERSTWA NIEPOKALANEJ
Aby Rycerstwo Niepokalanej współpracowało jako jedna rodzina w budowaniu królestwa miłości i radości.
KALENDARZ - Marzec 2018  
1
Czwartek
Feliksa Albina Antoniny Rudosława Dawida
Dzień powszedni
Św. Feliksa III pp. († 492) • św. Albina bpa Angers (†550) • św. Antoniny m. († ok. 306) • św. Dawida bpa Walii († 601)
św. Eudocji m. († ok. 152) • św. Herkulana bpa m. († ok. 552) • św. Suitberta bpa († 713) • św. Sywiarda op. († ok. 680)
Czytania - cykl niedzielny B - cykl ferialny II >>

• "Gdyby ktoś z umarłych poszedł do nich, to się nawrócą".

Co byś zrobił, gdyby to do ciebie tak jak do Maryi przyszedł anioł? Pytanie nieraz zadawano dzieciom, uzyskując wiele ciekawych odpowiedzi. Kiedyś udało mi się usłyszeć: "uciekłbym". Odpowiedź krótka i szczera, jak to dzieci mają w zwyczaju. Dziś w Ewangelii bogacz domaga się posłańca, który zejdzie i ostrzeże jego bliskich na ziemi przed mękami piekła, i wezwie do nawrócenia. Okazuje się jednak, że to nie w cudowności jest siła, ale bardziej w tym, by nie uciekać przed ludźmi, których Bóg daje nam na co dzień.

Różaniec 03/2018   Komentarz: Ks. Mateusz Podkówka  

PATRON DNIA
Św. Feliks III, papież

Św. Feliks III, papież. Młodo owdowiał, pozostając z dwojgiem dzieci. Kilka miesięcy przedtem otrzymał diakonat. Musiał się wyróżniać wyjątkowymi darami umysłu i serca, skoro jedenaście lat później, w roku 483, został wyniesiony na Piętrową stolicę. Przyjął imię Feliks III. Za jego pontyfikatu wybuchła schizma akacjańska, powodująca pierwsze oderwanie się Kościoła Wschodniego od Zachodniego. Dotkliwy cios spotkał także Kościół w Afryce Północnej na terenach dzisiejszego Maroka, Algierii i Tunisu, które zajęli wtedy ariańscy Wandalowie. Zmarł 1 marca 492 roku. Pochowano go w bazylice u św. Pawła za Murami.

2
Piątek
Karola Heleny Pawła Symplicjusza Łukasza Halszki Henryki Amelii Agnieszki Fulgego Henryka
Dzień powszedni
Bł. Karola króla, m. (†1127) • św. Ceaddy bpa († 672) • bł. Henryka Suzo zk. († 1366) • św. Łukasza Casali op. († ok. 800)
Czytania - cykl niedzielny B - cykl ferialny II >>

• "To jest dziedzic; chodźcie, zabijmy go, a posiądziemy jego dziedzictwo".

Na jednym z portali Internetowych pojawił się film z udziałem młodego człowieka z Japonii. Ten dwudziestolatek był znany z niebezpiecznych wejść na budynki, przejść i skoków między nimi, na dużych wysokościach. Był sławny i zarabiał mnóstwo pieniędzy. Za wyczyn, który oglądałem, miał dostać 50 tysięcy dolarów. Kiedy wykonywał podciągnięcia, trzymając się gzymsu kilkaset metrów nad ziemią, coś poszło nie tak i runął w dół. Zginął. Nie dajmy się zabić rządzom ani nie pozwólmy, by - jak w dzisiejszej Ewangelii - ktoś cierpiał przez nasze rządze.

Różaniec 03/2018   Komentarz: Ks. Mateusz Podkówka  

PATRON DNIA
Bł. Karol, król

Bł. Karol, król, męczennik. Był synem św. Kanuta IV, króla Danii. Po śmierci ojca wychowywał się na dworze swojego dziadka, Roberta II hrabiego Flandrii. Po śmierci dziadka, a następnie stryja Balwina został władcą tej ziemi. Odznaczył się mądrością, miłosierdziem, świętością. Do historii przeszedł jako Karol Dobry. Został zamordowany przez przeciwników w Brugii 1127 roku. Wyniesiony na ołtarze jako błogosławiony.
Beatyfikowany w Rzymie w 1883 r. przez Leona XIII

W IKONOGRAFII bł. Karol przedstawiany jest w stroju królewskim. Atrybutem jego jest korona.

3
Sobota
Kunegundy Tycjana Maryny Teresy Gerwina Jakobina
Dzień powszedni
Św. Kunegundy, cesarzowej, wdowy zakonnicy (978 - 1033) • śwśw. braci Hemiteriusza i Cheledoniusza żołnierzy mm. († 298)
bł. Innocentego z Berzo kpł. zk. († 1890) • bł. Jakuba de Canepacci zk. († 1508) • bł. Jana Scalvinoni zk. († 1890)
śwśw. Kleonika, Eutropiusza, Bazyliszka, mm. († pocz. IV w.) • śwśw. Maryna żołnierza i Asteriusza senatora, mm. († III w.)
bł. Teresy Eustochii Verzeri dz. zk. († 1852) • św. Tycjana bpa († ok. 526)
Czytania - cykl niedzielny B - cykl ferialny II >>

• "Moje dziecko, ty zawsze jesteś ze mną i wszystko, co moje, do ciebie należy".

Kiedy w minionym roku razem ze Świętym Mikołajem przemierzałem szkołę, w której uczę, na twarzach dzieci można było dostrzec różne emocje. Niektóre z nich, radosne, cieszyły się skromnymi podarunkami, które otrzymały. Nie brakowało jednak i takich, które grymasiły. Naprawdę wiele dziś mamy, a coraz trudniej nam to zauważyć. Przyjąć to, co mam, ucieszyć się, podziękować Bogu i ludziom, podzielić się - tego brakło starszemu synowi z Ewangelii, tego i nam czasem brak.

Różaniec 03/2018   Komentarz: Ks. Mateusz Podkówka  

PATRON DNIA
Św. Kunegunda
Henryk i Kunegunda
błogosławieni przez Chrystusa

Św. Kunegunda, cesarzowa, wdowa, zakonnica (978-1033). Była córką Zygfryda, hrabiego Luksemburga. Poślubiła Henryka II, księcia Bawarii, który po śmierci Ottona III został wybrany cesarzem Niemiec. Wraz z mężem otrzymała w Rzymie koronę z rąk papieża Benedykta VIII. Oboje żyli jako dziewicze małżeństwo. Po śmierci męża wstąpiła do klasztoru, który ufundowała. Podczas uroczystości poświęcenia tegoż klasztoru, po liturgii Słowa, cesarzowa zdjęła cesarskie szaty, ostrzygła włosy i odziała się w zgrzebny habit. Zrobiło to wielkie wrażenie na uczestnikach ceremonii. Opisuje to wydarzenie ks. Piotr Skarga w "Żywotach Świętych". Jako zakonnica służyła z oddaniem ludziom, zwłaszcza ubogim. Zmarła 3 marca. Pochowano ją obok męża w katedrze bamberskiej.

W IKONOGRAFII Święta występuje w stroju cesarskim, najczęściej z mężem św. Henrykiem. Przedstawia się ją także w habicie zakonnym trzymającą w ręku kościół.

4
Niedziela
Kazimierza Eugeniusza Lucjusza Humberta Łucji
III NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU
Św. KAZIMIERZA KRÓLEWICZA (Święto)
W archidiecezji białostockiej i diecezjach drohiczyńskiej, łomżyńskiej i radomskiej - głównego patrona prowincji i diecezji (UROCZYSTOŚĆ)
W archidiecezji krakowskiej - patrona archidiecezji (Święto)

śwśw. Bazylego, Eugeniusza, Agathodora, Elpidiusza, Kapitona, Efrema, Nestora, Arkadiusza, bpów mm. († ok. 300)
św. Kajusa m. († 260) • św. Lucjusza I pp. m. († 254) • bł. Placydy Viel zk. († 1877) • bł. Umberta III († 1189)
bł. Narcyza Turchan (1879-1942) franciszkanina, m.
Czytania - cykl niedzielny B - cykl ferialny II >>

• Wszystkich znal i nie potrzebował niczyjego świadectwa o człowieku. Sam bowiem wiedział, co jest w człowieku.

Czy to w szkole na kartkówce, a może w podatkach, niekiedy względem najbliższych, próbujemy coś ugrać, oszukując. Bo nikt nie zobaczy, nikt się nie zorientuje. Ale czyż Bóg nie widzi serca człowieka? Jezus w dzisiejszej Ewangelii nie potrzebował świadectwa o człowieku, wiedział dobrze, co się w nim kryje. Dziś też dobrze wie, co się w nas kryje.

Różaniec 03/2018   Komentarz: Ks. Mateusz Podkówka  

PATRON DNIA

Św. KazimierzŚw. Kazimierz Królewicz. Drugi z kolei syn Kazimierza Jagiellończyka, urodził się 3 października 1458 roku w Krakowie na Wawelu. "Był młodzieńcem szlachetnym, rzadkich zdolności i godnego pamięci rozumu" - pisał jego nauczyciel, ks. Jan Długosz. w 1471 roku wyrusza na Węgry gdzie obiecano mu koronę. Wyprawa kończy się fiaskiem. Po powrocie do kraju królewicz bierze czynny udział w życiu politycznym. Podczas dwuletniego pobytu ojca na Litwie jako namiestnik rządzi w Koronie. Obowiązki państwowe umiał pogodzić bogatym życiem duchowym.
Wezwany przez ojca do Wilna, umiera w drodze - w Grodnie. "Opowiedziawszy dzień śmierci swej tym, którzy mu w niemocy służyli [...] ducha P. Bogu poleciwszy wypuścił 4 dnia marca R.P. 1484, lat mając 26" - napisał ks. Piotr Skarga. Pochowano go w katedrze wileńskiej, która od tej pory stała się miejscem pielgrzymek. Jest jednym z najbardziej popularnych świętych polskich. Patron Polski, Litwy.

W IKONOGRAFII atrybutem Świętego jest mitra Książęca. Przedstawiany także ze zwojem w dłoni, na którym są słowa łacińskiego hymnu: "Omni die dic Mariae" - ku czci Matki Bożej, do której św. Kazimierz miał wielkie nabożeństwo.

5
Poniedziałek
Jana Teofila Fryderyka Wirgiliusza Adriana Oliwii Wojsława Krzysztofa Wacława Hadriana Adriata Euzebiusza
Dzień powszedni
Św. Jana Józefa od Krzyża (Karola Gaetano) zk. († 1734) • św. Fokasa m. († ok. 320) • św. Gerazyma op. ps. († ok. 475)
bł. Krzysztofa z Mediolanu kpł. zk. († 1485) • św. Teofila bpa († ok. 195) • św. Wirgiliusza bpa († 618)
Czytania - cykl niedzielny B - cykl ferialny II >>

• "Żaden prorok nie jest mile widziany w swojej ojczyźnie".

Często są dla nas wyrzutami sumienia, niekiedy ich słowa mogą sprawić ból, a czyny zirytować. Lekceważymy ich, ignorujemy, a nierzadko nawet poniżamy. Są jednak pośród nas, zapewne nieprzypadkowo. Osiedlowy biedak albo głowa Kościoła - współcześni prorocy. Obecni pośród nas i budzący emocje nie mniejsze niż Eliasz, Elizeusz czy Naaman. Co zrobisz z prorokiem, którego dziś Bóg ci daje?

Różaniec 03/2018   Komentarz: Ks. Mateusz Podkówka  

PATRON DNIA
Św. Jan Józef od Krzyża (Karol Gaetano)

Św. Jan Józef od Krzyża (Karol Gaetano), zakonnik. Urodził się w połowie XVII wieku na wyspie Ischia koło Neapolu. Mając 16 lat wstąpił do zakonu franciszkańskiego o najsurowszej regule. Kapłan. Reformator zakonu. Mistrz nowicjatu. Prowincjał. Człowiek wielkiej pokory, umartwienia, roztropności. Obdarzony darem kontemplacji, prorokowania, bilokacji. Zmarł w Neapolu 5 marca 1734 roku.

6
Wtorek
Agnieszki Frydolina Kolety Róży Wiktora Jordana
Dzień powszedni
Św. Agnieszki z Pragi (Agnieszki Czeskiej), królewny, ksieni (1205?[11] - 1282) • św. Róży z Viterbo, dziewicy, zk. († 1253)
św. Kolety, dziewicy († 1477) • św. Cyryla z Konstantynopola mn. († 1224) • św. Ewagriusza bpa († 378)
św. Fridolina misjonarza († 540) • bł. Jordana zk. († 1311) • św. Konona m. († 250) • św. Ollegarego bpa Tarragony († 1137)
bł. Łucji z Caltagirone (1360-1400) zk.
Czytania - cykl niedzielny B - cykl ferialny II >>

• "Siedemdziesiąt siedem razy".

Co byś zrobiła z kobietą, która dwukrotnie usunęła ciążę? Na tak postawione pytanie kobieta w średnim wieku bez namysłu odpowiada: "Usunęłabym ją". A co byś zrobiła, gdybyś się dowiedziała, że to twoja matka? W tym momencie zapada cisza i pojawiają się łzy. Logika przebaczenia to logika miłości, która - jak widać - rządzi się innymi prawami.

Różaniec 03/2018   Komentarz: Ks. Mateusz Podkówka  

PATRON DNIA
Św. Agnieszka z Pragi (Agnieszka Czeska)

Św. Agnieszka z Pragi (Agnieszka Czeska), królewna, ksieni (1205?[11]-1282), córka króla Czech Przemysława Ottokara I. Agnieszka urodziła się w 1205?[11] r. w Pradze jako córka króla Czech Przemysława Ottokara I. Gdy miała trzy lata, postanowiono wydać ją za mąż za jednego z synów Henryka Brodatego, dlatego w 1216 wyjechała razem ze starszą siostrą Anną na dwór polski. Przebywała głównie w Trzebnicy, gdzie najprawdopodobniej powierzona była opiece św. Jadwigi, której zawdzięcza solidne podstawy życia religijnego. Kiedy dwóch synów króla umarło bardzo młodo, a trzeci poślubił jej siostrę - Annę, Agnieszka powróciła do ojczyzny. Jednak wkrótce znów została wyprawiona z domu, gdyż obiecano jej rękę synowi cesarza Fryderyka II. To małżeństwo również nie doszło do skutku. Agnieszka stanowczo postanowiła być wierną złożonemu przez siebie ślubowi czystości. Po interwencji u papieża Grzegorza IX uzyskała swobodę decyzji, wówczas całkowicie poświęciła się działalności charytatywnej i pobożnym praktykom.

Zatroszczyła się o dokończenie fundacji swego brata Wacława i dla franciszkanów. Kiedy dowiedziała się od przybyłych do Pragi braci mniejszych o duchowych przeżyciach Klary z Asyżu, zapragnęła gorąco iść za jej przykładem, praktykując franciszkańskie ubóstwo.

Około 1233 roku ufundowała w Pradze szpital oraz klasztor klarysek zwany Czeskim Asyżem, do którego rok później wstąpiła. w uroczystość Zesłania Ducha Świętego w 1234 roku złożyła śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa. Jej decyzja była głośna w ówczesnej Europie. Klasztor przez nią ufundowany stał się ośrodkiem odnowy religijnej, promieniującym na całą Europę Środkową. Utrzymywała stały kontakt listowny ze św. Klarą z Asyżu i z ówczesnym papieżem. Święta Klara nie szczędziła jej słów zachęty do wytrwania na raz wybranej drodze. Tak zrodziła się ich duchowa przyjaźń trwająca blisko dwadzieścia lat, chociaż nigdy nie spotkały się. Agnieszka Czeska angażowała się w różne akcje mediacyjne. Przypisywano jej także dar proroctwa i umiejętność czytania w ludzkich sercach.

W swoim dosyć długim życiu, naznaczonym chorobami i cierpieniami, Agnieszka z miłości do Boga i z ogromnym poświęceniem wypełniała posługi miłosierne wobec wszystkich potrzebujących bez względu na ich przekonania, pochodzenie i sposób myślenia. Jednocześnie służyła duchową pomocą młodym ludziom, którzy pragnęli poświęcić się Bogu poprzez życie zakonne. Prowadziła życie pełne wyrzeczenia i dzieł miłosierdzia.

Zmarła w opinii świętości jako ksieni klarysek 2 lub 6 marca 1282 r. Jan Paweł II kanonizował ją razem z Albertem Chmielowskim 12 listopada 1989 roku w Rzymie.

W IKONOGRAFII święta Agnieszka z Pragi przedstawiana jest w habicie franciszkańskim.

Zobacz też >


Św. Koleta

W Krakowie istnieje do dzisiaj ulica Koletanek, której nazwa upamiętnia istnienie dawnego klasztoru duchowych córek św. Kolety. Był to odłam klarysek, wspólnoty kontemplacyjnej, założonej w 1211 r przez św. Klarę, z inspiracji samego św.Franciszka z Asyżu.

Św. Koleta. Nazywała się Nicolette Boylet a swoje imię zawdzięczała rodzicom, którzy wymodlili ją w podeszłym wieku, za pośrednictwem św. Mikołaja. Była jedyną córką Małgorzaty i Roberta Boylet - cieśli zatrudnionego przy benedyktyńskim opactwie w Corbel. Przyszła na świat 13 stycznia 1381 r, a kiedy rodzice zmarli jej prawnym opiekunem został opat Raoul de Roye, który próbował wydać ją dobrze za mąż. Ona jednak stanowczo odmówiła, ponieważ od dawna marzyła o habicie. Wstąpita do beginek potem przeniosła się do benedyktynek a wreszcie do klarysek. Nigdzie jednak nie odnalazła swego miejsca więc wyjednała zgodę na zamieszkanie w pustelni, jako rekluza (zamurowana). Po czterech latach życia w całkowitym odosobnieniu, podczas których odkryła swoją misję - czasowo utraciła wtedy słuch i wzrok - w 1406 r. uzyskała zgodę na opuszczenie pustelni i przystąpiła do reformowania zakonu klarysek. Nad rozluźnieniem pierwotnej reguły zakonnej, tak jak ona, ubolewał również franciszkanin o. Henryk de Baume, który został jej spowiednikiem i współpracownikiem. Pragnęła uczynić z klasztoru w Corbel centrum swojej reformy, ale kiedy się to nie powiodło w Baume-de-Frontanay, posiadłości należącej do brata o. Henryka, założyła nową wspólnotę zakonną.
   Jej dziełu błogosławił Benedykt XIII a ona - jako przełożona generalna koletek - podróżowała po Francji, Sabaudii i Niemczech, reformując istniejące klasztory i zakładając nowe. Zmarła w 1477 r w Gandawie, a kanonizowano ją w 1807 r.

7
Środa
Perpetuy Felicity Teresy Pawła Tomasza
Św.Św. Perpetuy i Felicity, męczennic (WO)
św. Eubula m. († 308) • św. Gaudioza bpa († 445) • św. Pawła ps. († 540) • św. Pawła bpa Pelusium († 850)
św. Teofila bpa († 845) • św. Teresy Małgorzaty Redi m. († 1770)
Czytania - cykl niedzielny B - cykl ferialny II >>

• "Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić".

Nie brakowało za czasów Jezusa, nie brakuje i dzisiaj takich zapędów, żeby może coś pozmieniać w przykazaniach, bo nie są postępowe, a Kościół jest staroświecki. Dziś w Ewangelii Jezus nas przestrzega: nie znoście Bożego prawa, ale wypełniajcie je.

Różaniec 03/2018   Komentarz: Ks. Mateusz Podkówka  

PATRON DNIA
Św. Perpetua i św. Felicyta

Św. Perpetua i św. Felicyta, mężatki, męczennice († 203). Obie były młodymi mężatkami. Oskarżone jako chrześcijanki zostały pojmane i sprowadzone do Kartaginy. Św. Perpetua miała malutkiego synka, którego jej przynoszono do karmienia. Św. Felicyta była w ósmym miesiącu ciąży. Urodziła w więzieniu dziecko, które jej odebrano. Zachowały się autentyczne dokumenty, opisujące powyższe wydarzenia pamiętnik pisany w więzieniu przez św. Perpetuę oraz relacja naocznego świadka. Mimo próśb ojca, który odwiedzał Perpetuę w więzieniu, nie wyrzekła się swojej wiary. Podczas procesu obie kobiety i trzech mężczyzn skazano na śmierć. Tuż przed męczeństwem otrzymały chrzest, bowiem w czasie aresztowania były jeszcze katechumenkami. Na arenie wypuszczono na nie dzikie zwierzęta, które nie okazały się zbyt drapieżne. Jedynie dotkliwie poraniły kobiety. Gladiatorzy dobili je mieczami. Męczeństwo to stało się sławne w całym Kościele. Liturgia przypominała imiona świętych "bohaterek wiary" Perpetuy i Felicyty w każdej Mszy aż do 1969 roku.

W IKONOGRAFII św. Perpetua przedstawiana jest w bogatym stroju patrycjuszki, z naszyjnikiem, welonem. Św. Felicyta w skromnej sukni bez ozdób.

8
Czwartek
Jana Beaty Feliksa Wincentego Franciszki Emila
Dzień powszedni
Św. Jana Bożego, zakonnika (WD)
Rocznica poświęcenia Bazyliki Katedralnej w Pelplinie
W diecezji pelplińskiej (Święto)
Św. Beaty, dziewicy, m. († III w.). • śwśw. Apoloniusza dk. Filemona, mm. († 511) • śwśw. Ariana, Teotyka, mm. († ok. 311)
św. Feliksa bpa († 647) • śwśw. Franciszka, Szymona, Berneux i Antoniego Davelny, bpów mm. w Korei († 1866)
św. Juliana bpa Toledo († 690) • św. Poncjusza dk. m. († 260)
Czytania - cykl niedzielny B - cykl ferialny II >>

• "Lecz gdy mocniejszy od niego nadejdzie i pokona go, to zabierze całą broń jego, na której polegał, i rozda jego łupy".

Każdy wielki władca wiedział, że zawsze znajdzie się ktoś, kto będzie jeszcze większym władcą i zdobędzie jego królestwo. Swoje życie też można trzymać we własnych rękach, ale czy nie warto złożyć go w dłoniach Boga? Jednego możemy być pewni: Jezusa nikt nie pokona. Ani nas, gdy będziemy z Nim.

Różaniec 03/2018   Komentarz: Ks. Mateusz Podkówka  

PATRON DNIA
Św. Jan Boży (Jan Cidade)
B. Murillo - św. Jan Boży

Św. Jan Boży (Jan Cidade), brat Zakonny. Urodził się w Portugalii. Mając kilka lat, pod wypływem opowieści przygodnego wędrowcy wiedziony chęcią poznania świata, opuścił potajemnie rodzinny dom. Po parotygodniowej wędrówce znalazł schronienie i opiekę u jednego z mieszkańców hiszpańskiego miasteczka Oripeza, który nazwał małego chłopca "Janem otrzymanym od Boga - a Deo". Mając dwadzieścia kilka lat opuścił dom opiekunów Kilkakrotnie zaciągał się do wojska. Brał udział w wojnie hiszpańsko-francuskiej, był pod Wiedniem z korpusem ekspedycyjnym księcia d'Alba. Przebywał w afrykańskiej Ceucie, następnie na Gibraltarze. Przez pewien czas był wędrownym księgarzem. Podczas pobytu w Granadzie, pod wpływem kazania św. Jana z Avili, podjął radykalną zmianę swego życia. Żywiołowość, z jaką okazywał żal za grzechy i duchową przemianę, spowodowała, że posądzono go o postradanie zmysłów. Umieszczono go w szpitalu dla umysłowo chorych, w którym zetknął się z nieludzkimi sposobami traktowania chorych. Kiedy odzyskał wolność, podjął się na stałe opieki nad chorymi. Założył własny szpital, który utrzymywał z kwesty Organizował w nowej formie szpitalnictwo. Opiekował się także sierotami, ludźmi starymi, bezdomnymi, ubogimi, wędrowcami. z czasem pozyskał sobie towarzyszy- tworząc początki zakonu szpitalnego zwanego "dobrymi braćmi - bonifratrami". Wyczerpany pokutą i niezwykle aktywnym trybem życia.
Św. Jan zmarł w roku 1550, mając 55 lat. Jego relikwie spoczywają w Granadzie. Jest patronem Granady; księgarzy chorych, pielęgniarek i szpitali, opiekunem służby zdrowia.

W IKONOGRAFII przedstawiany jest w prostym habicie bonifratra. w ręku trzyma przekrojony owoc granatu, z którego wyrasta krzyż.
Jego atrybutami są: cierniowa korona, żebrak na plecach, żebrak u stóp.

9
Piątek
Franciszki Brunona Katarzyny Dominika
Dzień powszedni
Św. Franciszki Rzymskiej, zakonnicy (WD)
Św. Katarzyny Mammolini, dziewicy, ksieni (1413-1463) • św. Dominik Savio, zakonnik (1842-1857)
śwśw. Cyriona, Kandyda, mm. († ok. 320) • św. Grzegorza bpa († 394) • św. Pacjana bpa Barcelony († 390)
Czytania - cykl niedzielny B - cykl ferialny II >>

• "Będziesz miłował Pana, Boga swego".

Można naprawdę wszystko zrobić dla drugiego człowieka, można nawet wszystko zrobić dla Boga, dla Jego Kościoła - ale to wciąż za mało. Potrzeba przede wszystkim jednego: kochać, a dopiero z miłości może popłynąć cała reszta.

Różaniec 03/2018   Komentarz: Ks. Mateusz Podkówka  

PATRON DNIA
Św. Franciszka Rzymianka

Św. Franciszka Rzymianka, wdowa (1384-1440). Urodziła się w patrycjuszowskiej rodzinie w Perrione koło Rzymu. w bardzo młodym wieku wydano ją za mąż. Miała troje dzieci. Zasłynęła z dobroczynności. Podczas wojny króla Neapolu z papieżem pałac jej zrabowano, traci środki do życia, pozostaje sama, bowiem męża i syna skazano na wygnanie. w czasie epidemii, jaka nawiedziła Rzym w latach 1413-1414, z narażeniem własnego życia usługuje zarażonym. Jej przykład przyciągnął do pracy charytatywnej, modlitwy i pokuty inne rzymskie matrony Utworzyły one stowarzyszenie podporządkowane regule św. Benedykta. Po śmierci ostatniego syna, a następnie męża Franciszka przyjęła habit i zamieszkała przy kościele S.Maria Nova blisko Forum Romanum.
W nim pochowano Świętą, która zmarła 9 marca, mając 56 lat. Była obdarzona niezwykłymi łaskami mistycznymi.

Św. Dominik Savio

W IKONOGRAFII św. Franciszka przedstawiana jest w czarnej sukni i białym welonie, towarzyszy jej anioł, cieszyła się bowiem przywilejem częstego oglądania swego Anioła Stróża. Na niektórych obrazach jej atrybutem jest osioł - symbol pracowitości, wytrwałości, cierpliwości, zdrowego rozsądku, oraz otwarta księga.

Św. Dominik Savio, zakonnik (1842-1857). Najmłodszy wyznawca, jakiego kanonizował Kościół. Urodził się w wiosce Riva di Chieri w Piemoncie. Jego ojciec był rzemieślnikiem, matka krawcową. Mając 12 lat spotkał św. Jana Bosco, który przyjął go do swego Oratorium w Turynie. Nawiązała się między nimi szczególna duchowa więź. w trzy lata później umarł.

Mimo bardzo młodego wieku, pośród zwyczajnych obowiązków codzienności, przebywając między rówieśnikami, osiągnął świętość. Jej rozumienie zawarł w liście do przyjaciela: „Tu, na ziemi świętość polega na tym, aby stale być radosnym i wiernie wypełniać nasze obowiązki.” Pius XI powiedział o nim: „Mały święty, ale gigant ducha.” Beatyfikowany w 1950 roku, kanonizowany w 1954. Jest patronem ministrantów i młodzieży

IKONOGRAFIA ukazuje Świętego z lilią lub z krzyżem w dłoni. Czasami stoi przed statuą Matki Bożej. Bywa przedstawiany z aniołem.

10
Sobota
Makarego Aleksandra Eugenii Cypriana Marcelego Kajusa Bożysława
Dzień powszedni
Św. Symplicjusza I pp. († 483) • św. Makarego, bp. († 335?) • św. Attali op. († 626) • św. Droktoweusza op. († ok. 580)
bł. Eugenii Milleret zk. († 1898) • śwśw. Kajusa i Aleksandra, mm. († II w.) • bł. Piotra od Jeremiasza zk. († 1452).
Czytania - cykl niedzielny B - cykl ferialny II >>

• "Kto się uniża, będzie wywyższony".

Być jak Jezus, który uniżył samego siebie. Droga bardzo trudna - wbrew światu, w którym żyjemy. Jednak to właśnie ta droga prowadzi do wywyższenia. Pamiętajmy, że pierwszym wywyższeniem był krzyż. Lecz nie rozpaczajmy, bo celem jest nowe życie.

Różaniec 03/2018   Komentarz: Ks. Mateusz Podkówka  

PATRON DNIA
Święty Symplicjusz I

Święty Symplicjusz I, papież urodził się w Tivoli, był synem Kastinusa. Za jego pontyfikatu, obejmującego lata 468-483, monofizyci obsadzili ważniejsze biskupstwa, odrzucając postanowienia IV Soboru Powszechnego w Chalcedonie. We wrześniu 476 r. złożono z tronu ostatniego cesarza zachodnio-rzymskiego Romulusa Augustulusa (475-476) i nastąpiło przejęcie władzy przez cesarza wschodniego Zenona Izauryjczyka (474-491). w Rzymie niektóre gmachy świeckie zaadaptowane zostały na potrzeby Kościoła. Papież przekształcił budynek na wzgórzu eskwilińskim na kościół S. Andrea in Catabarbara i rozpoczął budowę kościoła S. Stefano Rotondo na Monte Caelio. w swej działalności Symplicjusz podejmował także sprawę prerogatyw biskupa Rzymu na Wschodzie.

Św. Makary był biskupem Jerozolimy prawdopodobnie w latach 314-334. Do końca swoich dni był zawziętym przeciwnikiem arianizmu i energicznie zwalczał tę herezję. Wziął udział w soborze nicejskim w roku 325; wniósł duży wkład w redakcję podstawowych dokumentów soborowych.
     Wkrótce po soborze wespół ze św. Heleną dokonał cudownego odkrycia: odnalazł w Jerozolimie autentyczny krzyż Pana Jezusa. Syn św. Heleny, cesarz Konstantyn, upoważnił go do zbudowania kościoła pod wezwaniem Grobu Świętego i Zmartwychwstania. Nieco później św. Makary i jego towarzysze, biskupi palestyńscy, otrzymali następne pismo od Konstantyna, nakazujące wybudowanie kościoła w Mamre.

40 męczenników z Sebasty. Sebasta należała do najsilniejszych ośrodków życia chrześcijańskiego w dawnej Armenii. Dlatego też w czasie prześladowań tu właśnie polało się najwięcej krwi. Za czasów Licyniusza istniał legion, który nosił zaszczytną nazwę Fulminatus, czyli Błyskawica.

Żołnierze tego legionu odznaczali się odwagą i męstwem w boju. Namiestnik cesarza kazał im złożyć ofiarę na cześć jednego z rzymskich bożków. Żołnierze chrześcijańscy w liczbie 40 stanowczo odmówili. Aresztowano więc wszystkich, zaprowadzono ich do Sebasty i długo więziono. Legioniści uczynili wtedy testament, w którym pożegnali się ze swoimi rodzinami i prosili, żeby byli pochowani wszyscy razem.

4 maja 320 r. skazano żołnierzy na śmierć. Wystawiono ich nagich na całą noc na trzaskający mróz. Męczennicy prosili Boga, aby wszyscy, tak jak 40 rozpoczęło mękę, zdołali ją razem zakończyć. Oprawcy siedzieli w ciepłym miejscu i namawiali ich, by się ugięli. Tradycja głosi, że jeden z legionistów rzeczywiście się złamał i złożył ofiarę. Ale na jego miejsce poniósł śmierć męczeńską jeden ze straży, zachęcony koronami chwały, jakie ujrzał nad głowami świętych.

Tak więc prośbie dzielnych wojaków stało się zadość, dokładnie 40 oddało życie dla Chrystusa. Inne życzenie zostało spełnione tylko częściowo- pochowano bowiem ich ciała razem, ale wkrótce rozdzielono relikwie i rozdano po wielu kościołach.

Ich wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest w dzienną pamiątkę śmierci za Martyrologium Rzymskim (9 marca).

Po wprowadzeniu reformy liturgicznej w 1969 roku (po Soborze watykańskim II) męczenników nie ujęto w kalendarzu rzymskim, chociaż nie podważa się faktu ich męczeństwa i występują w wydaniu Martyrologium z 2001 roku.

Kościół ewangelicki i katolicki w Polsce wspominają męczenników 10 marca.

Kościoły wschodnie, z uwagi na liturgię według kalendarza juliańskiego, wspominają męczenników 9/22 marca, tj. 22 marca wg kalendarza gregoriańskiego. Kościół koptyjski odpowiednio.

11
Niedziela
Konstantyna Ludosława Sofroniusza Eulogiusza Dominika Benedykta Pelagii Edwina
IV NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU (Laetare)
Św. Konstantyn, króla, kpł., m. († 598) • św. Eulogiusz, m. w Kordobie († 859) • św. Benedykta bpa Mediolanu (†725)
bł. Dominika Cam kpł. m. w Indochinach (†1859) • św. Eulogiusza kpł. m. w Kordobie († 859) • św. Eutymiusza bpa m. († 829)
bł. Jana z Farbiano kpł. zk. († 1539) • św. Sofroniusza bpa patr. Jerozolimy (†638) • św. Teresy Małgorzaty m. († 1770)
śwśw. Trofima i Talusa, mm. († 308)
Czytania - cykl niedzielny B - cykl ferialny II >>

• "Każdy bowiem, kto źle czyni, nienawidzi światła i nie zbliża się do światła, aby jego uczynki nie zostały ujawnione".

Gdy niedawno jechałem taksówką, akurat w radiu były wiadomości. Nagle taksówkarz zaczął opowiadać: "Słyszał pan? Tacy niby półbogowie ci politycy, a wie pan, jak on żonę traktował?". Nie wchodziłem wiele w dyskusję, bo czy z lewej, czy z prawej, czy ze środka sceny politycznej - każdy to tylko człowiek. Rozumiem jednak tego taksówkarza, bo stanięcie w blasku fleszy zobowiązuje.

Różaniec 03/2018   Komentarz: Ks. Mateusz Podkówka  

PATRON DNIA

Św. Konstantyn, król, kapłan, męczennik († 598). Był królem Szkocji. Prowadził życie występne. Jednak opamiętał się i rozpoczął żarliwą pokutę. w roku 587 abdykował. Wstąpił do klasztoru irlandzkiego w Ofiary. Po otrzymaniu święceń kapłańskich udał się do rodzinnego kraju, aby nieść Ewangelię. Poniósł śmierć męczeńską.

12
Poniedziałek
Alojzego Justyny Bernarda Teofila Maksymiliana Grzegorza Józefiny Piotra
Dzień powszedni
ROCZNICA POŚWIĘCENIA KOŚCIOŁA KATEDRALNEGO W WARSZAWIE
W diecezji polowej (Święto)
Św. Maksymiliana, m. († 295) • św. Justyny Francucci Bezzoli, dziewicy, mniszki († 1319) • bł. Alojzego Orione, kpł., zk. (1872-1940)
św. Teofanusa, kronikarza mn. († 817) • św. Bernarda bpa Kapui († ok. 1109) • św. Egduna kpł. m. († pocz. IV w.)
św. Innocentego I pp. († 417) • św. Piotra dworzanina cesarza m. († 303)
Czytania - cykl niedzielny B - cykl ferialny II >>

• Jezus rzekł do niego: "Jeżeli nie zobaczycie znaków i cudów, nie uwierzycie". Powiedział do Niego urzędnik królewski: "Panie, przyjdź, zanim umrze moje dziecko". Rzekł do niego Jezus: "Idź, syn twój żyje".

Nie cuda, ale miłość zbawia świat!

Różaniec 03/2018   Komentarz: Ks. Mateusz Podkówka  

PATRON DNIA
Św. Alojzy Orione

Św. Alojzy Orione, kapłan, zakonnik (1872-1940). Syn kamieniarza. Studiował w seminarium duchownym w Tortonie. Już jako kleryk zajmował się opuszczonymi dziećmi i młodzieżą. Stał się ich wychowawcą i powiernikiem. Włochy przeżywały wtedy kryzys gospodarczy w związku z tym wiele młodych osób, nie mogąc znaleźć pracy, większość czasu spędzało na ulicach. Alojzy po święceniach zakłada szkoły, uczy w nich rzemiosła, przygotowuje do pracy na roli, tworzy internaty Aby zapewnić młodzieży stałą opiekę i pracę, powołuje zgromadzenie zakonne zwane później orionistami linię męską i żeńską. Następnie zakłada zakon kontemplacyjny, który ma stanowić duchowe i modlitewne zaplecze dla podejmowanej działalności. Don Orione łączył aktywność z kontemplacją. Słynne stały się jego akcje ratunkowe prowadzone po trzęsieniu ziemi na Sycylii. Miał duże poczucie humoru. Don Orione zmarł na zawał serca. Jan Paweł II ogłosił go błogosławionym w 1980 r. Jego kanonizacji dokonał 16 maja 2004 r. w Rzymie.

13
Wtorek
Krystyny Bożeny Patrycji Macedoniusza Modesty Marka Ernesta Eufrazji Nicefora
Dzień powszedni
Św. Krystyny, m. († 559) • św. Patrycji z Nikomedii, męczennica († IV w.) • śwśw. Roderyka, Salomona, m. († 857)
bł. Angellusa z Pizy kpł. m. († 1232) • św. Ansowina bpa Camerino († 840) • św. Sabina m. († IV w.)
Czytania - cykl niedzielny B - cykl ferialny II >>

• Człowiek ów odszedł i oznajmił Żydom, że to Jezus go uzdrowił. I dlatego Żydzi prześladowali Jezusa, że czynił takie rzeczy w szabat.

Nadstawić za kogoś karku, tym bardziej broniąc prawdy - nie jest to łatwe, ale też nie ma nic bardziej Jezusowego! Niestety, dzisiaj to rzadkość. Nawet niedawno spotkałem się z sytuacją, kiedy nikt nie stanął w obronie, bo każdy bał się o swoje. Jezus nie bał się o swoje. On bał się o drugiego, walczył o prawdę i bez wahania nadstawiał karku.

Różaniec 03/2018   Komentarz: Ks. Mateusz Podkówka  

PATRON DNIA
Św. Krystyna

Św. Krystyna, męczennica, urodziła się w Persji. Kiedy pogański król perski, Chozroes I, rozpoczął krwawe prześladowanie, św. Krystyna miała należeć do najpierwszych, która padła jego ofiarą. Śmierć jej męczeńska miała nastąpić 13 marca 559 roku. z dekretem prześladowczym Chozroesa i łączył się pogrom, jaki poganie urządzili ludności chrześcijańskiej w Persji. Św. Krystyna musiała należeć do znakomitszych wśród nich, skoro tak prędko padła ofiarą prześladowania. Perskie imię Świętej miało brzmieć Jazdin. Święta ma nadto jeszcze nazwy: Sira i Sirin.

W IKONOGRAFII św. Krystyna przedstawiana jest w szacie matrony z palmą męczeńską w ręku.

14
Środa
Matyldy Leona Łazarza Ewy Jakuba
Dzień powszedni
Św. Matyldy, królowej (895-968) • bł. Ewy z Liège (Leodioum) ps. († 1264?) • św. Eutychiusza patrycjusza m. († 740)
św. Łazarza bpa Mediolanu († 449) • śwśw. Piotra i Afrodyzjusza mm. († V w.)
Czytania - cykl niedzielny B - cykl ferialny II >>

• Żydzi tym bardziej usiłowali Go zabić, bo nie tylko nie zachowywał szabatu, ale nadto Boga nazywał swoim Ojcem, czyniąc się równym Bogu.

Niedawno pani redaktor w radiu zapytała mnie, jak sprawić, aby ludzie nie byli negatywnie nastawieni do księży. Cóż, pewnie sporo można zrobić, aby relacje między księżmi a wiernymi były lepsze. Myślę jednak, że nie jest możliwe, by nagle wszyscy pokochali kapłanów. Ksiądz, który głosi Ewangelię, musi liczyć się z tym, że będą go chcieli za to zabić - tak jak Jezusa.

Różaniec 03/2018   Komentarz: Ks. Mateusz Podkówka  

PATRON DNIA
Św. Matylda

Św. Matylda, królowa (895-968). Córka księcia saskiego Teodoryka i Reinhildy pochodzącej z duńskiego rodu królewskiego. Wychowywała ją babka ksieni klasztoru w Herford. Mając 14 lat poślubia Henryka Ptasznika, który w dziesięć lat później zostaje królem Niemiec. Była matką pięciorga dzieci m. in. Ottona I, cesarza. Po śmierci męża oddaje się modlitwie i czynom miłosierdzia. Codziennie gościła przy stole ubogich, widząc w nich samego Chrystusa. Była fundatorką kościołów i klasztorów. Ostatnie lata spędziła w opactwie w Kwedlinburgu. Tam też w kaplicy zamkowej została obok męża pochowana.


Nie każda Ewa obchodzi imieniny w Wigilię Bożego Narodzenia. w wykazach świętych Pańskich figurują także inne niewiasty, które nosiły to imię. Błogosławiona Ewa z Liège - przyjaciółka św. Julianny Cornillon, której zawdzięczamy ustanowienie uroczystości Bożego Ciała - była jedną z promotorek tego święta.

Bł. Ewa z Liege

Urodziła się około 1205-1210 r. w okolicach Liège i już od wczesnej młodości łączyły ją serdeczne więzy z Julianną. A musiała się wyróżniać wyjątkowym usposobieniem do modlitwy, kontemplacji i wyrzeczeń, skoro zdołała pozyskać zgodę na status rekluzy, czyli "zamurowanej". Osoby, które obierały taki styl życia, zamieszkiwały w pustelni przylegającej do świątyni, albo chóru kościelnego. Ewa znalazła swoją pustelnię przy kolegiacie św. Marcina w Liège, do której przygarnęła prześladowaną Juliannę. Utrzymywała ścisłe kontakty z kanonikami kolegiaty św. Marcina, m in. Janem z Lozanny i Jakubem Pantaleonem z Troyes. Ten drugi został wkrótce archidiakonem w Leodium, a później legatem papieskim, biskupem Verdun, patriarchą Jerozolimy; wreszcie - papieżem Urbanem IV. To właśnie Ewie przestał Urban IV odpis swojej słynnej bulli "Transiturus", sporządzonej przez samego św. Tomasza z Akwinu, zezwalającej na rozpowszechnianie oficjum na święto Bożego Ciała. Od Hugona z Saint-cher wyjednała Ewa zgodę na rozszerzanie tego święta, także na Polskę, co nastąpiło w 1258 r. Po śmierci Julianny kontynuowała starania o ustanowienie święta Bożego Ciała, modląc się o to nieustannie w swojej rekluzji.
Kiedy zmarła jej grób w kolegiacie St. Martin w Liège stał się miejscem kultu, zaaprobowanego dopiero przez Leona XIII. Wcześniej, w 1622 r., urzędowo rozpoznano relikwie Ewy. które złożono pod ołtarzem Najświętszego Sakramentu.

W IKONOGRAFII bł. Ewę można zobaczyć albo samą, albo z Julianną Liége, z bullą papieską ustanawiającą uroczystość Bożego Ciała w dłoni.

15
Czwartek
Klemensa Zachariasza Ludwiki Longina Longinusa
Dzień powszedni
Św. Klemensa Marii Hofbauera, kapłana
W archidiecezjach krakowskiej i warszawskiej oraz diecezji warszawsko-praskiej (WO)
Św. Ludwiki de Marillac, wdowy, zk. (1591-1660) • św. Leokrycji dz. m. († ok. 860) • św. Matrony m. († 304)
św. Menigna m. († 250) • św. Nikandra m. († ok. 304) • św. Placyda Riccardi m. († 1915) • św. Probusa bpa Rieti († ok. 570)
św. Specjoza mn. († ok. 545) • św. Zachariasza pp. († 752)
Czytania - cykl niedzielny B - cykl ferialny II >>

• "Przyszedłem w imieniu Ojca mego, a nie przyjęliście Mnie. Gdyby jednak przybył ktoś inny we własnym imieniu, to przyjęlibyście go".

Dziś też nie brakuje tych, którzy przemawiają we własnym imieniu, nie za nimi jednak mamy podążać, ale za Jezusem. A jeśli już słuchamy tych, którzy idą w imię Pana, to na Panu się skupiajmy, a nie na ich imionach, szukając później tylko tych duchowych sław i jeżdżąc za nimi. Przecież tu chodzi o jedno imię: Jezus.

Różaniec 03/2018   Komentarz: Ks. Mateusz Podkówka  

PATRON DNIA
Św. Klemens Maria Hofbauer (Dworzak)

Św. Klemens Maria Hofbauer (Dworzak), kapłan, Zakonnik. Urodził się 26 grudnia 1751 roku na Morawach w Tasovicach w licznej rodzinie rzeźnika. Po śmierci ojca pracował jako piekarz. Długi czas poszukiwał swego miejsca w życiu. Dzięki wytrwałości i ludzkiej pomocy ukończył studia uniwersyteckie w Wiedniu. w Rzymie zetknął się z zakonem redemptorystów do którego wstąpił. Po otrzymaniu święceń kapłańskich wysłano go do Wiednia, a następnie na Pomorze. Ze względu na złe drogi i ostrą zimę zatrzymał się na jakiś czas w Warszawie. Chwilowy postój przemienił się w pobyt trwający 21 lat. Klemens wraz z dwoma towarzyszami otrzymał w opiekę kościół św. Benona, dom sierot i szkolę rodzin rzemieślniczych. Czasami musiał żebrać, aby je utrzymać. "Pewnego dnia zaszedł po prośbie do karczmy Kiedy zwrócił się o datek do grających w karty jeden z graczy uderzył go w twarz, na co Święty odpowiedział: <To dla mnie, a co dla moich sierot?> Skruszeni kompani oddali całą ugraną." Prowadził działalność charytatywną, opiekę nad służącymi - których było wtedy w stolicy około 11 000. Uruchomił drukarnię i wydawnictwo książek religijnych oraz stowarzyszenie dla pogłębiania wiedzy religijnej. w ten sposób powstała pierwsza placówka jego zakonu w Polsce. Był wybitnym kaznodzieją. w roku 1808 wydano dekret o kasacie zakonu redemptorystów Klemens wraz z innymi został wywieziony do twierdzy w Kostrzynie. Po uwolnieniu został przymuszony do opuszczenia Polski. Udał się więc do Wiednia, gdzie rozpoczął działalność duszpasterską, zwłaszcza wśród młodej inteligencji. Jego gorliwość budziła sprzeciw miejscowych władz.
Zmarł w opinii świętości 15 marca 1820 roku. Patron Warszawy. Także kelnerów i piekarzy.

W IKONOGRAFII św. Klemens przedstawiany jest w habicie. Jego atrybutem jest krzyż.

Św. Ludwika de Marillac

Św. Ludwika de Marillac, zakonnica, urodziła się w Paryżu 12 sierpnia 1591 r. Jej ojciec był radcą parlamentu francuskiego. Całą niemal młodość spędziła Ludwika w internatach zakonnych: najpierw w luksusowym sióstr dominikanek z Poissy, gdzie przebywała do 13 roku życia, potem zaś w znacznie skromniejszym internacie w Paryżu. Za poradą krewnych wyszła za Antoniego Le Gras, sekretarza królowej Anny Medycejskiej. Nie miała jednak z nim szczęścia. Mąż był nerwowy, gwałtowny, nadto na skutek schizofrenii utracił intratną posadę. Zmarł młodo w roku 1625. Pod kierownictwem św. Franciszka Salezego i św. Wincentego a Paulo św. Ludwika czyniła duże postępy na drodze doskonałości chrześcijańskiej.

Wincenty a Paulo ustanowił Ludwikę najpierw wizytatorką bractw miłosierdzia. Ludwika wywiązała się z tego zadania bardzo dobrze, odwiedzając poszczególne placówki, instruując, usuwając nadużycia, zapalając do miłosierdzia. Wtedy św. Wincenty powierzył Ludwice opiekę bezpośrednią nad "Córkami Miłości". Były to proste, wiejskie dziewczęta, które miały dobrą wolę, ale najczęściej nie miały pojęcia, jak się przy chorych i ubogich zachować. w taki to sposób zrodziło się wielkie dzieło, nowa rodzina zakonna "Sióstr Miłosierdzia", zwana popularnie szarytkami. Za dzień narodzin zgromadzenia uważa się 25 marca 1642 roku, kiedy to pierwsze cztery siostry wraz z panią Le Gras złożyły swoje śluby na ręce św. Wincentego.

Ludwika zmarła 15 marca 1660 roku, gdy miała 69 lat. Na chwałę ołtarzy musiała długo czekać: beatyfikował ją papież Benedykt XV w roku 1920, a kanonizował papież Pius XI w 1934 roku. Papież Jan XXIII ogłosił św. Ludwikę patronką służby socjalnej (1960). Relikwie Świętej spoczywają w kaplicy domu macierzystego Sióstr Miłosierdzia w Paryżu.

16
Piątek
Gabriela Hilarego Izabeli Juliana Herberta Zbigniewa Cyriaka Tacjana Euzebii Oktawii Renata
Dzień powszedni
Św. Gabriela Lalemant, zk., m. († 1649) • św. Heriberta (Herberta), bpa († 1021) • św. Abrahama ps. († IV w.)
św. Agapita bpa († ok. 232) • śwśw. Jana de Brebeuf kpł. Antoniego Daniela, Karola Garnier, Natalisa Chabanela, zk. mm. († 1649)
św. Juliana m. († IV w.) • św. Papasa m. († ok. 300) • bł. Torello ps. († 1282)
Czytania - cykl niedzielny B - cykl ferialny II >>

• "Przecież my wiemy, skąd On pochodzi, natomiast gdy Mesjasz przyjdzie, nikt nie będzie wiedział, skąd jest".

Słuchali Jezusa, byli zadziwieni Jego mądrością, ale zabrakło im wiary. Nie poznali Jezusa, bo nie znali serca Boga. Wiedzieli, jak się zachowywać, żyć według prawa i moralnie. Nie potrafili jednak kochać jak Bóg. Wyzwanie to ciągle stoi i przed nami: w nowych czasach i okolicznościach uczyć się myśleć, czuć i kochać jak Jezus.

Różaniec 03/2018   Komentarz: Ks. Mateusz Podkówka  

PATRON DNIA
Św. Gabriel Lalemant

Św. Gabriel Lalemant, zakonnik, męczennik. Urodził się w 1610 roku w Paryżu. Był synem adwokata. Mając 20 lat wstąpił do jezuitów. Studiował teologię w Bourges. Przyjąwszy święcenia kapłańskie uczył w La Feche, Moułins, Bourges. w 1646 roku przybył do Quebecu, gdzie prowadził działalność ewangelizacyjną. w 1648 roku razem z Janem de Brebeuf podjął pracę misyjną wśród Indian. Zginął śmiercią męczeńską 16 marca 1649 roku podczas walki Irokezów z Huronami. Beatyfikowany przez Piusa XI w 1925 roku, kanonizowany w 1930.

17
Sobota
Patryka Gertrudy Zbigniewa Jana Józefa Aleksego Gabriela
Dzień powszedni
Św. Patryka, biskupa (WD)
Św. Gertrudy, królewny, ksieni († 653/659?) • św. Agrykoli bpa († 580) • św. Pawła m. († ok. 760)
Czytania - cykl niedzielny B - cykl ferialny II >>

• "Czy i ty jesteś z Galilei? Zbadaj i zobacz, że żaden prorok nie powstaje z Galilei".

Łatwo i bezpiecznie jest trwać w utartych schematach, bo to nic nie kosztuje. Mało wysiłku, ryzyka; po co się narażać. Jednak Żydów właśnie te utarte schematy zgubiły. Nie może być Chrystusem, przecież jest z Galilei - co za banał! A jakie miał konsekwencje?

Różaniec 03/2018   Komentarz: Ks. Mateusz Podkówka  

PATRON DNIA
Św. Patryk

Święty Patryk, biskup urodził się w Brytanii w 385 roku. Nosił celtyckie imię Sucat. Kiedy miał 16 lat, korsarze porwali go do Irlandii. Przez 6 lat był tam pasterzem owiec. z tej to okazji nauczył się języka irlandzkiego. Na przypadkowym statku udało mu się zbiec do północnej Francji. Tam kształcił się w dwóch najgłośniejszych wówczas szkołach misyjnych: w Erinsi i w Auxerre. Podjął studium przygotowujące go do pracy na misjach. Był uczniem św. Germana z Auxerre. Przez jakiś czas przebywał w Italii i w koloniach mniszych na wyspach Morza Tyrreńskiego.

W tym czasie zmarł w Irlandii, wysłany tam na misje przez papieża św. Celestyna I, biskup, św. Palladiusz. Postanowiono na jego miejsce wysłać Patryka. Na biskupa wyświęcił go papież w roku 432 i wysłał go do Irlandii. Patryk zastał w Irlandii małe grupy chrześcijan, ale stanowiły one wyspy w morzu pogaństwa. Krajem rządzili naczelnicy szczepów i znakomitych rodzin. Kapłani pogańscy zażywali wielkiej powagi. Patryk swoim umiarem i podarkami zdołał większość z nich pozyskać dla wiary. Obchodził poszczególne rejony Zielonej Wyspy, wstępując najpierw do ich władców i prosząc o zezwolenie na głoszenie Ewangelii. w Armagh założył swoją stolicę, skąd czynił wypady na cały kraj.

Bywały wypadki, że przeszkadzano mu w jego misji; bywały też na jego życie zamachy. Na ogół jednak praca jego miała ton spokojny. Spotykał się z życzliwością tak poszczególnych władców, jak i miejscowej ludności. Aby sobie nie zrażać władców niektórych grup etnicznych, dla poszczególnych szczepów ustanawiał biskupów. Kapłanów, których zadaniem było niesienie im pomocy, podobnie jak to uczynił św. Augustyn i św. German, zobowiązał do życia wspólnego na wzór klasztorów. Do liturgii wprowadził obrządek, jaki wówczas był powszechnie przyjęty w Galii (we Francji).

Do nawrócenia całej wyspy św. Patryk potrzebował wielu ludzi. Misjonarze na jego apele zgłaszali się tłumnie. Największą wszakże pomocą byli dla niego mnisi. z nich to tworzył ośrodki duszpasterskie. Tak więc w Irlandii powstał jedyny w swoim rodzaju zwyczaj, że opaci byli biskupami, a mnisi w klasztorach ich wikariuszami. w tej pracy okazał się dla Patryka mężem opatrznościowym św. Kieran. Według podania św. Patryk miał wręczyć św. Kieranowi dzwon, którym tenże zwoływał mnichów i wiernych na wspólne pacierze liturgiczne. To było także osobliwością Irlandii. Zwyczaj dzwonienia rozpowszechnili mnisi irlandzcy po całej Europie.

Św. Gertruda

Ostatnie dni swojego życia spędził św. Patryk w zaciszu klasztornym, oddany modlitwie i ascezie. Utrudzony pracą apostolską oddał duszę Panu 17 marca 461 w Armagh (Ulster, Północna Irlandia), które to miasto stało się odtąd stolicą prymasów irlandzkich. Patryk przeżył ok. 76 lat, w tym ok. 40 lat w Irlandii. Irlandia czci go więc jako swojego apostoła, ojca i patrona. Jest także patronem fryzjerów, kowali, górników, upadłych na duchu oraz opiekunem zwierząt domowych.

W IKONOGRAFII Święty przedstawiany jest w biskupim stroju.
Jego atrybutem jest liść koniczyny, wąż.

Św. Gertruda, królewna, ksieni, urodziła się w Nivelles w 626 roku. Córka króla Pepina i św. Idubergi. Jej matka po śmierci męża założyła klasztor żeński, do którego wstąpiła wraz z córką. z czasem Gertruda, pełna gorliwości i miłosierdzia, została w nim ksienią. Dzięki jej wysiłkom klasztor zasłynął jako ośrodek promieniujący wiedzą i kulturą. Zmarła 17 marca 653/659? roku. Jest patronką miasta Nivelles; pielgrzymów, podróżujących, ogrodników, szpitali. Opiekunka kotów.

W IKONOGRAFII święta przedstawiana jest w uroczystych szatach z koroną książęcą na głowie. Jej atrybuty: korona, model kościoła, a także szpitala, otwarta księga, mysz na książce lub u stóp.

18
Niedziela
Cyryla Edwarda Boguchwały Narcyza
V NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU
Św. Cyryla Jerozolimskiego, biskupa i doktora Kościoła (WD)
Św. Edwarda, króla, m. († 978) • św. Anzelma bpa Mantui († 1086) • św. Frigidiana bpa († 588)
śwśw. Narcyza bpa i Feliksa dk. mm. († IV w.) • św. Salwatora z Horty m. († 1567)
Czytania - cykl niedzielny B - cykl ferialny II >>

• "Ten, kto kocha swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne".

Bardzo dziś cenimy życie na tym świecie, często chyba nawet je przeceniamy. Ważne jest, by tu dobrze i godnie żyć, jednak za jaką cenę? Czy ta chwila tutaj jest warta wieczności? Każdy dom, ojczyzna mała czy duża to wielkie skarby, ale czy nasza ojczyzna niebieska, dom Ojca, nie jest ważniejsza?

Różaniec 03/2018   Komentarz: Ks. Mateusz Podkówka  

PATRON DNIA
Św. Cyryl Jerozolimski

Św. Cyryl Jerozolimski, biskup, doktor Kościoła. Cyryl urodził się około 315 roku w Jerozolimie. Pochodził z rodziny chrześcijańskiej, bardzo przywiązanej do wiary świętej. Zwyczajem pobożnych rodzin Cyryl od młodości zaprawiał się w ascezie chrześcijańskiej w jednym z klasztorów Palestyny. z rąk biskupa Jerozolimy, św. Makarego, przyjął święcenia diakonatu (334), a z rąk jego następcy, św. Maksyma, otrzymał święcenia kapłańskie (344).

Po śmierci św. Maksyma na stolicę jerozolimską został wybrany św. Cyryl. Ze względu na rangę pierwszej w świecie stolicy biskupiej wybór musiał zatwierdzić synod w Konstantynopolu, cesarz i papież. Cyryl z takim zapałem zabrał się do pasterzowania, że współczesny mu św. Bazyli Wielki († 379) wyraża o nim najwyższe pochwały.

Trzykrotnie był zsyłany na wygnanie z powodu zdecydowanej postawy wobec arian. Najpierw wystąpił przeciwko niemu ariański metropolita Cezarei Palestyńskiej, Akacjusz. Skłonił on ariańskiego cesarza Konstancjusza, żeby ten skazał Cyryla jako "heretyka" na wygnanie (351). Święty został zesłany do Tarsu, rodzinnego miasta św. Pawła Apostoła. Tamtejszy biskup przyjął go z wielką czcią. Synod w Seleucji potępił arianizm, Akacjusza skazał na wygnanie, a św. Cyryla odwołał z banicji. Po 9 latach Cyryl mógł wreszcie powrócić do swojej owczarni. Akacjusz jednak nie myślał bynajmniej ustąpić. Korzystając z ponownej życzliwości cesarza wymógł na nim, by na synodzie w Konstantynopolu Cyryl został ponownie potępiony i skazany na wygnanie. Tym razem tułaczka biskupa nie trwała długo, bo w kilka miesięcy potem kolejny cesarz, Julian Apostata, pozwolił mu powrócić. Nie niepokojono go przez 19 lat. w tym czasie rozwinął pełną działalność, aby przywrócić jedność Kościołowi w Jerozolimie. Wtedy powstała większość jego katechez, czyli mów, w których wyjaśnił całokształt prawd wiary Chrystusowej.

Po rychłej śmierci Juliana Apostaty panowanie objął znowu cesarz ariański, Walens (364-378). Cyryl musiał po raz trzeci opuścić swoją owczarnię. Pozostał na banicji 8 lat, czyli aż do swojej śmierci, bowiem następca cesarza Walensa, Walentynian, także arianin, nie pozwolił mu wrócić. Cyryl pożegnał ziemię dla nieba daleko od diecezji 18 marca 386 roku, gdy miał ok. 71 lat życia i 38 lat pasterzowania.

Cyryl brał udział w Soborze Konstantynopolitańskim i w roku 381, który biskupom Konstantynopola przyznał pierwsze miejsce po Rzymie. w swojej spuściźnie literackiej zostawił dwie serie katechez: dla katechumenów i dla ochrzczonych. Jest to bodajże pierwszy systematyczny wykład nauki katolickiej i jeden z pierwszych traktatów o Najświętszym Sakramencie. Św. EdwardDzieje Chrystusa Pana przedstawia św. Cyryl jako dzieje zbawienia rodzaju ludzkiego. Tak też pojmuje historię biblijną. Od nawróconych żąda biskup odmiany życia. Do najcenniejszych katechez zalicza się pięć katechez "mistagogicznych", w których autor wykłada naukę Kościoła: o Chrzcie świętym, Bierzmowaniu i Eucharystii. Przy Najświętszym Sakramencie św. Cyryl wyraża głęboką wiarę w realną obecność Pana Jezusa, a Komunię świętą nazywa "wcieleniem z Chrystusem".

Leon XIII ogłosił w 1882 r. św. Cyryla Jerozolimskiego doktorem Kościoła.

Św. Edward, król, męczennik, urodził się w 963 roku. Był najstarszym synem Edgara Spokojnego, króla Anglii. Miał 12 lat, gdy objął tron. Za doradcę obrał sobie św. Dunstana, prymasa Anglii. Za jego panowania nastąpiła reakcja przeciw pro chrześcijańskiej polityce ojca. 18 marca 978 roku, jadąc z polowania, udał się na zamek Corfe, aby odwiedzić macochę i brata. Zanim zsiadł z konia, napadli go i zamordowali najemnicy nasłani przez macochę (?). Pochowano go w opactwie Shaftesbury Grób otoczono czcią, którą wzmógł rozgłos cudów.

W IKONOGRAFII św. Edward ukazywany jest z koroną na głowie w długiej, królewskiej szacie. Jego atrybutami są: sztylet, puchar z wężem.

19
Poniedziałek
Józefa Bogdana Marka
Św. JÓZEFA, OBLUBIEŃCA NMP (UROCZYSTOŚĆ)
W diecezjach łódzkiej i włocławskiej - głównego patrona archidiecezji i diecezji (UROCZYSTOŚĆ)
Św. JÓZEFA, OBLUBIEŃCA NMP, OPIEKUNA ZBAWICIELA
W diecezji kaliskiej i legnickiej - głównego patrona diecezji (UROCZYSTOŚĆ)
bł. Jana z Parmy kpł. m. († 1289) • św. Jana z Syrii m. († IV w.) • śwśw. Landoalda kpł. Amancjusza dk. mm. († 668)
św. Marcela Callo († 1945) • św. Marka z Montegallo kpł. m. († 1496) • św. Panchariusza m. († ok. 303)
św. Sybiliny Boscossi ps. (†1367)
Czytania - cykl niedzielny B - cykl ferialny II >>

• "Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki".

Podczas ubiegłorocznych rorat pisaliśmy listy do św. Józefa. Okazuje się, że ta forma modlitwy przynosi wielkie owoce. Józef bowiem jest bardzo konkretnym mężczyzną. W dzisiejszej Ewangelii nie marudzi, nie lamentuje, w jak trudnej znalazł się sytuacji, ale podejmuje działanie. Najpierw chce ratować Maryję, jednak po interwencji anioła przyjmuje Ją do siebie.
Czasem możemy Bogu popłakać, ale miłość względem Boga to także konkretne działanie, nie ciągłe lamentowanie.

Różaniec 03/2018   Komentarz: Ks. Mateusz Podkówka  

PATRON DNIA

Św. Józef

Św. Józef, Małżonek i Oblubieniec Najświętszej Maryi Panny Opiekun Pana Jezusa. Wywodził się z rodu króla Dawida. Mimo wysokiego pochodzenia nie posiadał żadnego majątku. Na życie zarabiał stolarstwem, ciesielką. Zaręczony z Maryją, stanął przed tajemnicą cudownego poczęcia. Postanowił wówczas dyskretnie się usunąć. Wprowadzony jednak przez anioła w tajemnicę, wziął Maryję do siebie, do domu w Nazarecie (Mt 1-2; 13,55; Łk 1-2). Podporządkowując się dekretowi o spisie ludności, udał się z Nią do Betlejem, gdzie urodził się Jezus. Po nadaniu Dziecięciu imienia i przedstawieniu Go w świątyni, w obliczu prześladowania ucieka z Matką i Dzieckiem do Egiptu. Po śmierci Heroda wraca do Nazaretu. Po raz ostatni Józef pojawia się na kartach Pisma Świętego podczas pielgrzymki z dwunastoletnim Jezusem do Jerozolimy Uważa się, że zmarł wcześnie, jeszcze przed rozpoczęciem nauczania publicznego przez Pana Jezusa. Apokryfy i pisma Ojców Kościoła wysławiają jego cnoty i niewysłowione powołanie - oblubieńca Maryi, żywiciela i wychowawcy Jezusa. Jest patronem Kościoła powszechnego, licznych zakonów krajów: Austrii, Czech, Filipin, Hiszpanii, Kanady Portugalii, Peru, wielu diecezji, miast oraz patronem małżonków i rodzin chrześcijańskich, ojców sierot, a także cieśli, drwali, rękodzielników robotników rzemieślników wszystkich pracujących, uciekinierów. Patron dobrej śmierci.

W IKONOGRAFII św. Józef przedstawiany jest z Dziecięciem Jezus na ręku, z lilią w dłoni. Jego atrybutami są m. in. narzędzia ciesielskie: piła, siekiera, warsztat stolarski; bukłak na wodę, kij wędrowca, kwitnąca różdżka (Jessego), miska z kaszą, lampa, winorośl.

20
Wtorek
Maurycego Klaudii Aleksandry Eufemii Kiry Wolfganga Teodozji Anatola Sebastiana Herberta Wulframa
Dzień powszedni
Św. Aleksandry, m. († ok.300) • św. Maurycego Csak zwanym także Panońskim, książę, zk. (1280-1336)
św. Wolframa (Wulframa), bpa Fontanelle († 704) • bł. Ambrożego z Sieny zk. († 1286) • bł. Hipolita Galantini zk. († 1619)
św. Kutberta bpa († 687) • św. Nicetasa bpa w Apolonii († 735)
Czytania - cykl niedzielny B - cykl ferialny II >>

• "Przede wszystkim po cóż do was mówię?".

Dziś w Ewangelii Jezus zirytował się na faryzeuszy. Tłumaczy im, daje świadectwo o Ojcu, a oni jakby głusi. Nie obruszył się jednak i nie poszedł w swoją stronę, ale dalej cierpliwie tłumaczył. Dziś pewnie też czasem załamuje nad nami ręce, ale nie odchodzi. Tłumaczy i zaprasza do pójścia za Nim.

Różaniec 03/2018   Komentarz: Ks. Mateusz Podkówka  

PATRON DNIA

Św. Maurycy Csak zwany także Panońskim, książę, zakonnik (1280-1336). Pochodził z rodziny węgierskiego możnowładcy. Po trzech latach małżeństwa jego żona wstąpiła do dominikanek, on zaś do dominikanów rezydujących na wyspie św. Małgorzaty w Budapeszcie. Zasłynął z gorliwości w modlitwie, pokorze, w posługiwaniu potrzebującym.

Św. Aleksandra

Św. Aleksandra, męczennica, pochodziła z Ancyry w Galacji (dzisiejsza Ankara). Miała odmówić udziału w procesji z posążkami Artemidy i Ateny. Podczas wyznania wiary w Chrystusa została skazana na śmierć. Utopiono ją w bagnach, w pobliżu rodzinnego miasta, ok. 300 lub 310 r. wraz z sześcioma innymi kobietami, które wcześniej ślubowały dziewictwo i żyły poszcząc i pełniąc dobre uczynki. Były to: Klaudia, Eufrazja, Matrona, Julianna, Eutymia oraz najstarsza z nich, Teodozja. Przed utopieniem miały być wydane młodym mężczyznom na pohańbienie. Jednak ci uciekli, kiedy Teodozja pokazała im swoje siwe włosy. Wtedy wszystkie zostały w okrutny sposób torturowane: obnażono je, bito pałkami, obcinano piersi, ich ciała strugano ostrymi narzędziami aż do kości. Żadna z nich nie wyparła się Chrystusa.
Ciała męczennic miał wydobyć z grzęzawisk, by je po chrześcijańsku pochować, Teodat (Teodot), siostrzeniec Teodozji (Tekusy), który od dawna pomagał chrześcijanom: odwiedzał ich w więzieniach, podnosił na duchu, ofiarował swój hotel na miejsce sprawowania liturgii. Po pochowaniu ciotki z Towarzyszkami został zdradzony przez sąsiadów i poniósł karę śmierci przez ścięcie. Jego ciało wraz z wydobytymi z grobu ciałami 7 męczennic spalono.
Według innych hagiografów Aleksandra z Towarzyszkami po mękach została spalona żywcem w rozpalonym piecu.

W IKONOGRAFII Święta przedstawiana jest zawsze w towarzystwie innych męczennic, z którymi poniosła śmierć. Między sobą różnią się praktycznie tylko kolorem szat. Aleksandra ma czerwony płaszcz i białą chustę na głowie.

21
Środa
Mikołaja Benedykta Lubomira Hugolina Feliksa
Dzień powszedni
Św. Mikołaja z Filie, pustelnika (1417-1487) • bł. Hugolina Zeffirini ps. († 1370) • św. Lupicyna op. († 480)
św. Serapiona ps. bpa († ok. 362)
Czytania - cykl niedzielny B - cykl ferialny II >>

• Rzekł do nich Jezus: "Gdyby Bóg był waszym Ojcem, to i Mnie byście miłowali. Ja bowiem od Boga wyszedłem i przychodzę".

Zdarza mi się nieraz spotykać ludzi, którzy Boga nazywają Ojcem. Boli jednak, kiedy się widzi, że te osoby w ogóle nie żyją według swoich słów. Mówią tak z przyzwyczajenia, tradycji, bo się tak nauczyły. Kiedy jednak trzeba uwiarygodnić te słowa przez miłość braci i sióstr, dzieci tego samego Ojca, przychodzi im to z trudem. Nie można być dzieckiem Boga, nie kochając człowieka!

Różaniec 03/2018   Komentarz: Ks. Mateusz Podkówka  

PATRON DNIA

Św. Mikołaj z FlüeŚw. Mikołaj z Flüe, pustelnik (1417-1487). Syn skromnego górala. Na życzenie rodziców pojął za żonę Dorotę Wyss, z którą miał dziesięcioro dzieci. Mikołaj był radcą, kantonalnym sędzią, deputowanym do federacji kantonów szwajcarskich. w latach 1433-1460 pełnił służbę wojskową w randze oficera. Cieszył się poważaniem i szacunkiem. Mając 50 lat za zgodą małżonki opuścił dom, rodzinę i został pustelnikiem. Przychodzili doń ludzie szukając rady i pomocy. Modlitwę łączył z pokutą. Był jednym z najwybitniejszych mistrzów medytacji u schyłku średniowiecza. Mistyk. Obdarowany niezwykłymi charyzmatami przez 19 lat jego pożywieniem była wyłącznie Eucharystia. Podczas wojny domowej pomiędzy stanami uratował jedność Szwajcarii. Mediował w sporze między Austrią a swoją ojczyzną. Zmarł 21 marca 1487 roku. Główny patron Szwajcarii.

W IKONOGRAFII św. Mikołaj przedstawiany jest w długiej pokutnej szacie, boso. Jego atrybutami są: kij wędrowca, wieniec z róż.

22
Czwartek
Zachariasza Katarzyny Bogusława Benwenuta Baldwina Bazylego Oktawiana Hugolina
Dzień powszedni
Św. Zachariasza, pp. († 752) • św. Lei, wdowy († 383) • bł. Baldwina z Boucle m. († 1205) • św. Bazylego kpł. m. († ok. 362)
św. Benwenuta bpa Osimo († 1282) • św. Deogratias bpa Kartaginy († 457) • bł. Isnarda zk. († 1244)
św. Oktawiana adk. m. († ok. 484) • św. Pawła bpa w Narbonne m. († III w.)
Czytania - cykl niedzielny B - cykl ferialny II >>

• Jezus powiedział do Żydów: "Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeśli kto zachowa moją naukę, nie zazna śmierci na wieki".

Naprawdę warto!

Różaniec 03/2018   Komentarz: Ks. Mateusz Podkówka  

PATRON DNIA
Św. Zachariasz

Św. Zachariasz, papież. Był Grekiem.W roku 741 roku wybrany na stolicę Piotrową. Łagodnością i życzliwością zjednał sobie lud Italii, cesarza, sąsiadów. Utrzymywał dobre stosunki z Konstantynopolem. Zawarł pokój z Longobardami, odzyskując część ziem i jeńców. Kiedy zaprzyjaźniony król Ratchis utracił tron, przyjął go do siebie. Zawarł sojusz z Frankami oraz udzielił poparcia Pepinowi Małemu. Zmarł w 752 roku.

23
Piątek
Turybiusza Józefa Pelagii Feliksa Zbysława Wiktora Wiktoriana Rebeki
Dzień powszedni
Św. Turybiusza z Mongrovejo, biskupa (WD)
św. Benedykta m. († VI w.) • św. Józefa Oriol kpł. († 1702) • św. Nikona m. († 251) • bł. Rebeki Al-Rayes zk. († 1914)
św. Wiktoriana prokonsula m. († 434)
Czytania - cykl niedzielny B - cykl ferialny II >>

• "Choć nie wierzylibyście Mi, wierzcie moim dziełom, abyście poznali i wiedzieli, że Ojciec jest we Mnie, a Ja w Ojcu".

A dziś: czy brakuje nam jeszcze dzieł Pana? Mamy tyle świadectw Jego miłości: orędzie miłosierdzia, wezwanie do pokuty w Fatimie, wielcy święci, jak np. o. Pio czy Jan Paweł II, znaki i cuda, które dokonują się na naszych oczach. Bóg działa dziś, czasem dynamicznie, spektakularnie, niekiedy bardzo delikatnie, po cichu. Otwarte serce - to klucz do sukcesu.

Różaniec 03/2018   Komentarz: Ks. Mateusz Podkówka  

PATRON DNIA
Św. Turybiusz z Mogrovejo

Św. Turybiusz z Mogrovejo, biskup. Urodził się w 1531 roku w rodzinie szlacheckiej w Mayorga - prowincja León (Hiszpania). Studiował w Salamance i Koimbrze. w 1579 roku został biskupem Limy. w ogromnej, prawie misyjnej diecezji próbował uporządkować życie religijne, podnieść poziom intelektualny i moralny kleru. Był człowiekiem modlitwy. Prowadził życie pełne umartwienia.
Zmarł podczas pasterskiej wizytacji 23 marca 1606 roku. Beatyfikował go Innocenty XI (1679), kanonizował Benedykt XIII (1726). Jest patronem Peru.

24
Sobota
Katarzyny Gabriela Marka Marii Sewera Dydaka
Dzień powszedni
Św. Katarzyny Szwedzkiej, księżniczki, zk. (1330-1380) • bł. Józefa Dydaka kpł. zk. († 1801) • bł. Jana del Bastione zk. († 1290)
św. Latyna bpa († ok. 115) • św. Pigmeniusza kpł. m. († ok. 362) • śwśw. braci Romulusa i Sekunda mm. († 305)
św. Symeona m. († 1475) • śwśw. Tymolausa, Aleksandra, Dionizego, Pauzydesa, Agapiusza, mm. († ok. 305)
bł. Dydaka z Kadyksu (1743-1801)
Czytania - cykl niedzielny B - cykl ferialny II >>

• Arcykapłani i faryzeusze zwołali Sanhedryn i rzekli: "Cóż zrobimy wobec tego, że ten człowiek czyni wiele znaków? Jeżeli Go tak pozostawimy, to wszyscy uwierzą w Niego".

Nie dobro, ale własny interes. Nie prawda, ale święty spokój. Uzdrawia, wskrzesza, jest coraz bardziej autentyczny dla wszystkich - trzeba się Go pozbyć. Powiedzmy wprost: w Kościele też nie brak takich postaw. Do czego to jednak prowadzi? Wskaże nam najbliższy piątek. Trzeba więcej modlitwy i słuchania, mniej pochopnego, faryzejskiego oceniania, a dopiero dojdziemy do niedzieli zmartwychwstania.

Różaniec 03/2018   Komentarz: Ks. Mateusz Podkówka  

PATRON DNIA
Św. Katarzyna Szwedzka

Św. Katarzyna Szwedzka, księżniczka, zakonnica (1330-1380). Urodziła się w 1330 r. jako druga córka św. Brygidy i księcia Ulfa Gudmarssona. W dzieciństwie oddano ją do internatu cystersek w Riseberg, gdzie otrzymała pełne wykształcenie i religijne wychowanie. Po wyjściu z klasztoru została wydana za szlachetnego rycerza, Edgarda z Kyren. Oboje złożyli ślub dozgonnej czystości.

W roku 1350 św. Katarzyna udała się wraz z matką, św. Brygidą, do Rzymu z okazji roku jubileuszowego dla zyskania odpustu zupełnego. Podczas pielgrzymowania otrzymała wiadomość o śmierci męża. Pozostała więc z matką w Rzymie, oddana dziełom pobożnym i miłosiernym. Przez 25 lat pomagała także św. Brygidzie w założeniu i utrwaleniu nowej rodziny zakonnej, brygidek. z matką odbywała równocześnie pielgrzymki do różnych miejsc świętych. W roku 1373 na jej ręku pożegnała życie doczesne dla wiecznego św. Brygida, wyczerpana bardzo nużącą pielgrzymką do Ziemi Świętej. Kiedy Katarzyna wiozła relikwie matki do Szwecji, przejeżdżała także przez polskie Pomorze.

W 1375 roku Katarzyna wstąpiła do klasztoru brygidek w Vadstena, dokąd złożyła relikwie św. Brygidy. Dla niewiadomych przyczyn niebawem opuściła jednak ten klasztor i powróciła do Rzymu. Zamieszkała w tym samym domu, w którym przedtem mieszkała z matką. Równocześnie podjęła starania o jej kanonizację. Nie doczekała się jej wprawdzie, ale nastąpiła ona niedługo po jej śmierci, bo w roku 1391. Niemniej żarliwie zabiegała Katarzyna o zatwierdzenie zakonu brygidek. Doczekała się tego, gdy papież Urban VI wydał w tej sprawie dekret w 1378 roku.

Tymczasem klasztor w Vadstena, pozbawiony energicznego kierownictwa, zaczął się chylić ku upadkowi. Katarzyna powróciła więc do Szwecji, by ponownie stanąć na jego czele. Niestety, wkrótce po jej przybyciu, 24 marca 1380 r. zabrała ją z ziemi nagła śmierć.

Według podania Katarzyna miała ocalić swoimi modłami Rzym w czasie gwałtownego wylewu rzeki Tybr. Legenda ta jest przedstawiona plastycznie na ścianie kaplicy-domu, który Katarzyna przez szereg lat zamieszkiwała z matką i później sama.

Liczne łaski, jakie wierni otrzymali na grobie św. Katarzyny w Vadstena, skłoniły naród szwedzki do starania się o jej kanonizację. Przejście Szwecji na protestantyzm przerwało te starania. Kult ostatecznie zatwierdził papież Innocenty VIII, kiedy zezwolił na uroczyste przeniesienie relikwii Katarzyny 1 sierpnia 1489 roku. Kiedy nastał protestantyzm, zaczęto niszczyć ślady katolicyzmu i wówczas zaginęły bezpowrotnie relikwie św. Katarzyny. Obecnie (od roku 1895) dom św. Brygidy i św. Katarzyny w Rzymie jest w posiadaniu karmelitanek. Katarzyna jest patronką Szwecji, a także ludzi dotkniętych niepowodzeniami.

W IKONOGRAFII Święta ukazywana jest z kielichem w dłoni.

25
Niedziela
Małgorzaty Marii Wieńczysława Marioli Prokopa Ireneusza Dyzmy Dyzmasa
NIEDZIELA PALMOWA
Św. Małgorzaty Clitherow, m. (1555-1586) • śwśw. Baroncjusza, Dezyderego († VII w.) • św. Hermelanda op. († ok. 720)
św. Ireneusza bpa m. († 305) • św. Łucji Filippini dz. zk. († 1732) • św. Kwiryna m. († ok. 268) • św. Pelagiusza bpa Laodycei († 381)
św. Prokopa op. († 1053)
Czytania - cykl niedzielny B - cykl ferialny II >>

• "Błogosławiony, który przychodzi w imię Pańskie".

Błogosławiony, czyli szczęśliwy - ale dokąd to szczęście Go doprowadzi? On już to pewnie czuje, już wie, że ta droga chwały za chwilę zmieni się całkowicie. Jezus Chrystus wjeżdża do Jerozolimy niczym gwiazdor w świetle fleszy po czerwonym dywanie. Uwielbiają Go, ale On wie, że za chwilę Go znienawidzą i oplują, ukrzyżują. Dlaczego to przyjmuje? Bo jest z Nim Ojciec. Podnieś głowę i idź z Ojcem jak Jezus, w blasku fleszy i hańbie krzyża. Ale idź z Ojcem. Wygrasz.

Różaniec 03/2018   Komentarz: Ks. Mateusz Podkówka  

Giorgio Vasari Zwiastowanie
Giorgio Vasari Zwiastowanie (fragm.)

„Jakże się to stanie...?” - doprawdy, Maryja mogła i miała prawo pytać. Odpowiedź jest jednak jedna: „Duch Święty...” (Łk 1, 35). On wszystkiego dokona. A dlatego aż tak działał w Maryi, że była pokorna, uległa, cicha, skupiona i niezwykle uczynna. Cała skierowana ku innym, nie ku sobie, w nieustannej postawie służby i pomagania. (...)
Ewa zwątpiła w Miłość. Maryja zawierzyła i skazała się na Miłość. Dlatego do dziś dnia dźwięczy w ludzkości Jej fiat, chociaż było powiedziane tak cicho, ale i tak wyraźnie, jak słowo kapłana podczas Konsekracji, rodzące Boga - Człowieka na ołtarzach świata. Fiat Dziewicy to nic innego., jak tylko zawierzenie, zgoda i aprobata Miłości" - mówił sługa Boży kard. Stefan Wyszyński.
W uroczystość Zwiastowania Pańskiego uczmy się od Matki Najświętszej niezależnie od sytuacji zawsze mówić Panu Bogu swoje „tak”. Zawierzmy Mu bezgranicznie całe nasze życie, a na miłość Bożą odpowiedzmy nasza miłością.

PATRON DNIA
Św. Małgorzata Clitherow

Św. Małgorzata Clitherow, męczennica (1555-1586). Urodziła się w Anglii, w rodzinie anglikańskiej. Mając kilkanaście lat wychodzi za mąż. Matka dwojga dzieci. w kilka lat po ślubie przyjmuje katolicyzm. Za udzielanie schronienia w swym domu katolickim księżom zostaje aresztowana i osadzona w więzieniu, gdzie wywierano na nią presję, aby wyrzekła się wiary. Po dwóch latach więzienia wykonano na niej wyrok śmierci przez zmiażdżenie.

26
Poniedziałek
Ludgera Emanuela Teodora Dyzmy Ludgera Larysy Tymoteusza Tekli Brauliona
WIELKI PONIEDZIAŁEK
Św. Ludgera, bpa († 809) • św. Brauliona bpa Saragossy († ok. 651) • św. Dyzmy „Dobrego łotra” († I w.)
św. Eutychiusza m. († VI w.) • św. Feliksa bpa Trewiru († ok. 400) • św. Kastula m. († pocz. IV w.)
Czytania - cykl niedzielny B - cykl ferialny II >>

• Na to rzekł Judasz Iskariota, jeden z Jego uczniów, ten, który Go miał wydać: "Czemu to nie sprzedano tego olejku za trzysta denarów i nie rozdano ich ubogim?".

Sama ręka wyciągnięta do pomocy to jeszcze za mało. Liczy się to, czy podąża za nią serce. Można pomóc z litości, a można z miłości. Maria namaszcza Jezusa olejkiem, miłuje swojego Mistrza; Judasz przeciwnie. Bóg pragnie najpierw naszej miłości, a nie zapobiegliwości.

Różaniec 03/2018   Komentarz: Ks. Mateusz Podkówka  

PATRON DNIA
Święty Dyzmas

Święty Dyzmas był tym człowiekiem, o którym pisze w swojej Ewangelii św. Łukasz, że kiedy jeden z ukrzyżowanych z Jezusem łotrów urągał Mu, skarcił go, że oni umierają słusznie, za swe zbrodnie, ale Jezus nic złego nie uczynił. i zwrócił się do Jezusa, prosząc, żeby wspomniał na niego, kiedy już przyjdzie do swego królestwa. a Jezus obiecał Dobremu Łotrowi - bo tak go od tego czasu nazywamy - że jeszcze dziś będzie z Nim w raju. Był to pierwszy swoisty akt kanonizacji, którego jeszcze na Krzyżu dokonał Chrystus.

O Dobrym Łotrze pisało wielu Ojców Kościoła i świętych. Jego imię Dyzmas pochodzi z pism apokryficznych. Kościół wschodni czci go nawet jako męczennika. w Bolonii, w kościele Św. Witalisa i w bazylice Św. Stefana oddawano cześć częściom krzyża, na którym Dobry Łotr miał ponieść śmierć. Pielgrzymi, udający się do Ziemi Świętej, chętnie nawiedzali miejscowość "Latrum" w pobliżu Emaus, która im przypominała postać Dobrego Łotra.

Dobry Łotr jest symbolem Bożego Miłosierdzia; pokazuje, że nawet w ostatniej chwili życia można jeszcze powrócić do Boga. Św. Dyzmas jest patronem Gallipoli (Apulii), złodziei, skazanych na śmierć i dobrej śmierci.


Św. Ludger

Św. Ludger, biskup. Urodził się około 742 roku w Fryzji. Wykształcenie uzyskał w szkole przyklasztornej w Utrechcie oraz w Yorku. Przyjąwszy święcenia kapłańskie podjął pracę misyjną. Po pewnym czasie, z powodu powstania Sasów, udał się do benedyktynów na Monte Cassino. Tam przebywał około trzech lat. Wezwany przez Karola Wielkiego (787), podjął przerwaną pracę misyjną, stając się apostołem Fryzów, Danii, Westfalii. Zakładał liczne kościoły oraz klasztory. w 804 roku został biskupem Minigardeford. Stało się ono zalążkiem miasta Münster. Biskup Ludger zmarł 26 marca 809 roku.

27
Wtorek
Ernesta Lidii Ruperta Gelazego Peregryna Fileta Jana Gerwazego
WIELKI WTOREK
Św. Ernesta, opata, m. (†1148) • św. Ruperta z Salzburga, bpa († ok.718) • św. Aleksandra żołnierza m. († pocz. IV w.)
bł. Franciszka Fa di Bruno kpł. zk. († 1888) • św. Gelazego bpa Armagh († 1174) • św. Jana ps. († 394)
śwśw. Zanitasa, Łazarza, Marotasa, Narsesa, mm. († IV w.)
Czytania - cykl niedzielny B - cykl ferialny II >>

• Umoczywszy więc kawałek chleba, wziął i podał Judaszowi, synowi Szymona Iskarioty. A po spożyciu kawałka chleba wstąpił w niego Szatan.

Chleb eucharystyczny, który dał nam Jezus, jest pokarmem, który daje nam życie wieczne. Chleb, który przyjął Judasz, stał się początkiem jego upadku. "Łaska przyjęta niegodnie naznacza naturę negatywnie". Dbajmy o to, by Eucharystię przyjmować jak najczęściej i z czystym sercem.

Różaniec 03/2018   Komentarz: Ks. Mateusz Podkówka  

PATRON DNIA
Św. Ernest

Św. Ernest, opat, męczennik, pochodził z rodziny szlacheckiej. Był opatem w klasztorze w Zwiefalten. Wziął udział w II wyprawie krzyżowej do Ziemi Świętej. Zginął pod Doryleą we Frygii w 1147 roku podczas bitwy z wojskami otomańskimi. Według innej wersji głosił Ewangelię Persom i Arabom. Zginął w 1148 roku śmiercią męczeńską z rąk muzułmanów w Mekce.

28
Środa
Joanny Jana Anieli Kastora Guntrana Krzesisława Doroteusza
WIELKA ŚRODA
Bł. Joanny Marii de Maillé, wdowy (1332 - 1414) • św. Guntrama, króla Franków († 593) • św. Kastora m. († pocz. IV w.)
śwśw. Pryskusa, Malachiasza, Aleksandra, mm. († ok. 260) • śwśw. Rogata, Sukcesa, mm. († 513) • św. Spesa op. († 513)
Czytania - cykl niedzielny B - cykl ferialny II >>

• "Co chcecie mi dać, a ja wam Go wydam?". A oni wyznaczyli mu trzydzieści srebrników.

Ile wart jest człowiek? Czy można w ogóle wyliczyć wartość osoby? Okazuje się, że można. Jezusa wyceniono na 30 srebrników. Jednak każda taka wycena, nawet jej próba, musi prowadzić do tragedii. Każdy z nas jest bezcenny i nie wolno nam o tym zapomnieć.

Różaniec 03/2018   Komentarz: Ks. Mateusz Podkówka  

PATRON DNIA
Bł. Joanna Maria de Maillé

Bł. Joanna Maria de Maillé, wdowa (1332-1414). Poślubiła młodego barona de Silly który wróciwszy z niewoli angielskiej zmarł z trudów i wyczerpania. Joanna osiadła w Lours, w skromnym mieszkaniu przylegającym do klasztoru franciszkanów. Wiodła życie pełne umartwienia, modlitwy i poświęcenia. Przez pewien czas pracowała jako posługaczka w miejscowym szpitalu. Umarła mając 82 lata.

29
Czwartek
Stefana Bertolda Wiktoryna Wiktoryny Eustachego Helmuta Bernarda Cyryla Józefa Nikodema Rudolfa
WIELKI CZWARTEK
Św. Stefana IX, pp. († 1058) • śwśw. Armogasta dworzanina, Maskula aktora, Satura, mm. († V w.) • bł. Bertolda m. († poł. XIII w.)
św. Cyryla dk. m. († ok. 362) • św. Eustazjusza bpa Neapolu († III w.) • św. Ludolfa z Ratzenburga († 1250)
Czytania - cykl niedzielny B - cykl ferialny II >>

• Rzekł do nich: "I wy powinniście sobie nawzajem umywać nogi".

Pięknie jest usiąść do stołu z kochającymi rodzicami, dobrze jest być razem, kiedy jest dobrze. To nie jest trudne. Jednak starość czy choroba zweryfikuje naszą miłość. Zmienić pampersa czy umyć schorowane stopy - to odrzuca, to trudne. Miłość, która czasem śmierdzi, to dopiero w pełni chrześcijańskie, Jezusowe.

Różaniec 03/2018   Komentarz: Ks. Mateusz Podkówka  

PATRON DNIA
Św. Stefan IX papież

Św. Stefan IX, papież († 1058). Był 150 papieżem Kościoła, a jego krótki, zaledwie ośmiomiesięczny pontyfikat, trwał od 3 sierpnia 1057 r. do 29 marca 1058 r.
Fryderyk z Gozelon - bo takie było jego prawdziwe imię - to wnuk ostatniego króla Italii oraz syn księcia Lotaryngii. Jako człowiek niepospolitych zalet i dobrego pochodzenia już podczas nauki w szkole katedralnej w Liege, został zauważony przez papieża Leona IX. Zabrał on kanonika Fryderyka do Wiecznego Miasta i ustanowił swoim kanclerzem. a był to czas reformowania Kościoła, licznych synodów i przywracania dyscypliny kościelnej. w 1054 r., po śmierci Leona IX, Fryderyk osiadł w słynnym opactwie benedyktyńskim na Monte Cassino, gdzie niebawem został opatem. Wkrótce, już jako kardynał i legat papieski, otrzymał polecenie doręczenia ekskomuniki patriarsze Konstantynopola Michałowi Celariuszowi, który kwestionował prymat Biskupa Rzymu. Klątwa ta, jak wiadomo, przesądziła ostatecznie o zerwaniu więzi pomiędzy Kościołem Wschodnim a Zachodnim.
Zasługą Stefana IX była konsekwencja w kontynuowaniu reform kościelnych oraz umiejętność doboru współpracowników. Za jego sprawą Piotr Damiani, pustelnik z Fonte Avellana, słynący z ascetycznych kazań i żarliwości w zaprowadzaniu celibatu księży, został kardynałem i biskupem Ostii. Stefan IX wezwał także do Lateranu toskańskiego mnicha benedyktyńskiego Hildebranda - doradcę pięciu kolejnych następców Piotra i późniejszego Grzegorza VII - któremu polecił opracowanie nowych zasad elekcji papieża. Jego intencją było zabezpieczenie niezależności papiestwa od wpływu cesarzy i arystokracji rzymskiej. Zwalczał stanowczo wszelkie nadużycia, zwołał kilka synodów, a krótko przed śmiercią zdołał jeszcze skierować poselstwo do Konstantynopola.

30
Piątek
Amadeusza Leonarda Jana Marii Ameli Aneli Dobromira
WIELKI PIĄTEK MĘKI PAŃSKIEJ
Bł. Amadeusza IX Sabaudzkiego, księcia († 1472) • św. Jana Klimaka, opata na Synaju († 650?) • św. Kliniusza († V w.)
św. Leonarda Murialdo zk. († 1900) • św. Piotra Regalata kpł. zk. († 1456) • św, Zozyma bpa w Syrakuzach († ok. 662)
Czytania - cykl niedzielny B - cykl ferialny II >>

• A gdy Jezus skosztował octu, rzekł: "Dokonało się!". I skłoniwszy głowę, oddał ducha.

Śmierć Jezusa na krzyżu to nie jest słodka sprawa. Gorycz grzechu, który Pan przyjął na siebie, uwydatniła się jeszcze w ostatnim momencie Jego ziemskiego życia. Gorycz krzyża niesie ze sobą początek nowego życia w Duchu Świętym. Miłość zwycięża. Bóg uwielbił się przez największą ofiarę miłości i oddał nam Ducha, byśmy też mogli żyć w Duchu Świętym.

Różaniec 03/2018   Komentarz: Ks. Mateusz Podkówka  

PATRON DNIA
Bł. Amadeusz IX Sabaudzki

Bł. Amadeusz IX Sabaudzki, książę. Syn Ludwika księcia Sabaudii i Anny. Urodził się w 1435 r. w Thonon-les-Bains (Sabaudia). Dziadkiem był Amadeusz VIII Sabaudzki, który w 1439 został wybrany przez schizmatyczny sobór w Bazylei antypapieżem Feliksem V. Dopiero w 1449 r. dziadek uznał swoją pomyłkę i odpokutował, otrzymując przebaczenie od prawowitego papieża.
Już w dzieciństwie został, zgodnie z obowiązującymi ówcześnie zwyczajami (niejednokrotnie gwarantowało to pokój między krajami), zaręczony z Jolantą, z francuskiej rodziny królewskiej Walezych. Ślub nastąpił w 1452 r. Małżeństwo okazało się szczęśliwym. Urodziło się 10 dzieci, z których wprawdzie część umarła już w dzieciństwie, ale jedna z córek, Ludwika, również miała zostać wyniesiona do chwały ołtarzy.
W 1465 r. został, po śmierci ojca, księciem sabaudzkim. Okazał się dobrym władcą. Udało mu się zaprowadzić pokój ze zwaśnionym rodem Sforzów z Mediolanu (jego siostra wyszła za Galeazzo Sforza). w domu zażegnał niepokoje ze strony niezadowolonych braci. Optował za krucjatą dla odzyskania Konstantynopola z rąk zwycięskich Turków.
Przywiązywał ogromną wagę do życia duchowego. Regularnie klękał do modlitwy i przyjmował sakramenty. Był wielkim jałmużnikiem. Sam żył skromnie.
Cierpiał na epilepsję i w 1471 r. musiał oddać ster rządów w ręce żony. Spowodowało to bunt notabli i uwięzienie, z którego wyratował go brat Jolanty, król francuski Ludwik XI.
Ale czas Amadeusza mijał. Na łożu śmierci miał powiedzieć zgromadzonym dzieciom i dworowi „Bądźcie sprawiedliwi, kochajcie potrzebujących i biednych a Pan da pokój Waszemu krajowi”. Obdarzony przez potomnych przydomkiem Szczęśliwy umarł w 1472 r. w Vercelli, gdzie do dziś, w katedrze, znajdują się jego relikwie.
Beatyfikował go Innocenty XI w 1677 r.

31
Sobota
Beniamina Gwidona Bonawentury Balbiny Korneli Korduli Zbigniewa
WIELKA SOBOTA
Św. Beniamina, diakona, m. († 424) • św. Balbiny dz. m. († IV/V w.) • bł. Bonawentury Tornielli zk. († 1491)
św. Gwidona z Pompozy op. († 1046) • bł. Joanny z Tuluzy zk. († XIV w.)
Czytania - cykl niedzielny B - cykl ferialny II >>

Kiedy codzienność nas przytłacza, potrzebujemy ciszy, żeby odpocząć, uspokoić się, skupić. Dziś cisza spowija całą ziemię, jednak Bóg nie odpoczywa, On walczy o życie. Przyjmij tę ciszę, wejdź w nią całym sercem i pozwól Bogu zawalczyć o ciebie, o twoją wieczność.

Różaniec 03/2018   Komentarz: Ks. Mateusz Podkówka  

PATRON DNIA
Św. Beniamin

Św. Beniamin, diakon, męczennik († 424). Beniamin był diakonem biskupa Abdasa. Kiedy w Persji wybuchło prześladowanie w latach 420-422, Beniamin dostał się do więzienia. Wyróżniał się odwagą i wymową. Dzięki jednak interwencji ambasadora cesarza wschodnio-rzymskiego i na mocy traktatu, zawartego między cesarzem, a Persami, król perski przerwał prześladowanie. Św. Beniamin po dwóch latach wielu cierpień w więzieniu odzyskał wolność pod warunkiem, że zaprzestanie apostołowania.

Sytuacja jednak szybko się zmieniła. Persja popadła ponownie w konflikt z cesarstwem. Rozpoczęto na nowo prześladowanie chrześcijan, gdyż uważano ich za zwolenników cesarskich. Aresztowano ponownie św. Beniamina. Dla wymuszenia na nim wyparcia się wiary w Chrystusa zastosowano wobec niego najokrutniejsze męki. Kiedy zaś Święty nie załamał się, stracono go publicznie w 424 r. Do naszych czasów zachował się opis męki i śmierci Beniamina w języku greckim i ormiańskim. Kościoły wschodnie najczęściej obchodzą pamiątkę śmierci św. Beniamina 31 marca.



Św. Stanisław
MENU GŁÓWNE